Kent ve Gündem Adana'da Gündeme Dair Haberler Bu Sitede
Bir ülkede kadınlar korkarak yaşıyor, çocuklar güvende büyüyemiyorsa hepimizin dönüp kendimize sorması gereken bir soru var: Biz nerede yanlış yapıyoruz?
Her gün yeni bir haberle uyanıyoruz. Bir kadın şiddete uğruyor, bir çocuk istismara maruz kalıyor, bir anne evladını toprağa veriyor. Her olayın ardından aynı cümleleri duyuyoruz: “Olayın takipçisiyiz”, “Gereken yapılacak”, “Soruşturma başlatıldı…”
Peki sonra ne oluyor?
Bir süre konuşuyoruz, üzülüyoruz, tepki gösteriyoruz. Ardından başka bir acı haber geliyor ve önceki yaşananlar unutuluyor.
Oysa mesele yalnızca suç işlendikten sonra ceza vermek değil, suç işlenmeden önce insanları koruyabilmektir.
Kadınlar sokakta yürürken arkasına bakmak zorunda kalmamalı. Bir kadın ayrılmak istediği için hayatından olmamalı. Çocuklar evlerinde, okullarında, sokaklarında korkuyla yaşamamalı.
Çocuk dediğimiz geleceğimizdir. Kadın dediğimiz toplumun yarısıdır. Onları koruyamayan bir sistem, aslında geleceğini de koruyamıyor demektir.
Burada yalnızca güvenlik güçlerini değil; aileyi, eğitim sistemini, sosyal hizmetleri, yargıyı ve toplumun tamamını konuşmalıyız.
Şiddetin ilk işaretinde harekete geçilmeli, tehditler ciddiye alınmalı, koruma kararları kâğıt üzerinde kalmamalıdır. Çocukların sesini duyacak, onları istismardan koruyacak güçlü mekanizmalar kurulmalıdır.
En acısı da şu: Bir kadın öldürüldükten, bir çocuk zarar gördükten sonra verilen hiçbir söz, geride kalan ailesinin acısını dindirmiyor.
Artık sadece yas tutmak istemiyoruz. Artık sadece kınama mesajları görmek istemiyoruz. Önlem, denetim, caydırıcı yaptırım ve gerçek bir koruma istiyoruz.
Çünkü hiçbir kadın öldürülmekten korkarak yaşamamalı. Hiçbir çocuk çocukluğunu korkuyla geçirmek zorunda kalmamalı.
Soruyorum: Kadınları ve çocukları koruyamıyorsak, geleceğe nasıl güvenle bakacağız?
Unutmayalım; bir kadının çığlığı duyulmadığında, bir çocuğun sessizliği fark edilmediğinde toplum olarak hepimiz kaybediyoruz.
Artık söz değil, çözüm zamanı!
